Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

7UP

5 μέρες έλειπα στο γύρο της Ευρώπης με τη δουλειά...σχετικό πόστ θα συντάξω λίαν συντόμως γιατί έζησα κάποιες στιγμές απο εκείνες που θέλεις να ανοίξει η γη να σε καταπιεί...αλλά θέλω να γράψω και εγώ τα 7 μου πρώτα:

1) Άλλαξα 6 δημοτικά, 2 γυμνάσια και 2 λύκεια για να τελιώσω το σχολείο!
Όχι δεν ήμουν απροσάρμοστο απλά ο παπάς μου είναι στρατιωτικός και υπηρετούσε στην Ελλάδα, οπότε είμαι ajustable! Όπου θέλεις στείλε με! Νομίζω ότι απλά δεν μπορώ να μείνω ένα τόπο εξαιτίας αυτού του τρόπου ζωής οπότε, συνεχίζοντας μετά το σχολείο πήγα να σπουδάσω και άλλαξα 4 σπίτια σε 4 χρόνια, ήρθα Κύπρο έφυγα απο τους γονείς μου πήγα σε δικό μου διαμέρισμα και ένα χρόνο μετά μένω με τον φίλο μου και παρακαλώ τον εγώ να πάμε στο εξωτερικό για να δουλέψει! Δικαιολογώ το Astatus και με το παραπάνω

2) Πριν να κοιμηθώ πρέπει υποχρεωτικά να κάνω 3 φορές το σταυρό μου! Δεν έχω ιδέα γιατί πρέπει να μου έμεινε απο μικρή κανένα κόλλημα! Και αν είμαι πολύ κουρασμένη και δεν σώνω απλά κάμνω τον μέσα στο νου μου 5 φορές για να ισοζιάσει!

3) Πιστεύω ότι υπάρχουν εξωγήινοι και περιμένω ότι όταν βαρεθώ να αλλάζω σπίτια στην Γη απλά θα μου προσφέρουν πολλές εναλλακτικές.

4) Είμαι γειτόνισσα της Μάνας! Ούφ είπα το!

5) Έχασα με τραγικό τρόπο μια φίλη μου το 2008 και πιστεύω ότι με προστατεύει απο τότε ότι και να κάνω, είτε είναι απόφαση για δουλειά, είτε είναι να πατήσω στο στόπερ του αυτοκινήτου την κατάλληλη στιγμή, απο τα πιο σημαντικά στα πιο ασήμαντα, σε ΟΛΑ.

6) Δεν μπορώ να φάω συκώτι με τίποτα! και σε κώμα να είμαι αμα μου το ταίσουν θα το καταλάβω!

7) Όταν πήγα να σπουδάσω ήμουν 47 κιλά, 3 μήνες αργότερα όταν ήρθα Κύπρο ήμουν 63! Στην πορεία έμεινα 55 για 3 χρόνια κατα τη διάρκεια των σπουδών μου.
Στην τελευταία μου εξεταστική έδωσα σε ένα μήνα 30 μαθήματα, πέρασα και τα 30 και έπιασα το πτυχίο μου...σε αυτό το μήνα έχασα 9 κιλά και απο 55 ήρθα στην Κύπρο 46! Οι φίλες μου που ήρθαν να με πιάσουν απο το αεροδρόμιο ήταν ένα απο τα αστειότερα θεάματα που είδα ποτέ!

Bonus 8) Σπούδασα Φιλολoγία...αλλά πάντα ήθελα και πάντα θα προσπαθώ να δουλέψω στα ΜΜΕ!

Αυτά from me!



Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Πάντα επίκαιρο...

Όταν ήμουν ακόμα στο γυμνάσιο ο παπάς μου, μου έδωσε το ποίημα αυτό σε μια κόλλα Α4 και συνεχίζω να το έχω μέχρι σήμερα κάπου μαζί με κάποιες παλιές φωτογραφιες...

Τότε δεν κατάλαβα τι ήθελε να μου πεί...άσε που δεν του έδωσα σημασία...απλά επειδή μου το έδωσε ο παπάς μου το κράτησα...το θεώρησα δώρο...
Το υιοθέτησα όταν πήγα πανεπιστήμιο και στις μοναξιές μου πεθυμούσα την Κύπρο και έψαχνα τα πράγματα που πήρα μαζί μου...
Από τότε μέχρι σήμερα είναι ένα απο τα αγαπημένα μου...συναγωνίζεται τον Εμπειρίκο με τις Διάφανες Αυλαίες του και τον Καβάφη..
Πιο επίκαιρο απο ποτέ...

Αν (Ποίημα του Ρ. Κίπλινγκ)

Αν μπορείς στην πλάση τούτη να περιφρονείς τα πλούτη
κι αν οι έπαινοι των γύρω δεν σου παίρνουν το μυαλό,
αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία,
κι αν μπορείς και στους εχθρούς σου να σκορπίσεις το καλό,
αν μπορείς με μιας να παίξεις κάθε τι που ’χεις κερδίσει,
στην καταστροφή ν’ αντέξεις και να δώσεις κάποια λύση,
αν μπορείς να υποτάξεις πνεύμα, σώμα και καρδιά
αν μπορείς όταν σε βρίζουν να μην βγάζεις τσιμουδιά,
αν μπορείς στην καταιγίδα να μη χάνεις την ελπίδα,
κι αν μπορείς να συγχωρήσεις όταν σ’ έχουν αδικήσει,
αν μπορέσεις τ' όνειρό σου να μη γίνει ο όλεθρός σου,
κι αν μπορέσεις ν’ αγαπήσεις όσους σ’ έχουνε μισήσει,
αν μπορείς να είσαι ο ίδιος στην χαρά και στην οδύνη,
αν η πίστη στην ψυχή σου μπρος σε τίποτα δεν σβήνει,
αν μιλώντας με τα πλήθη τη συνείδηση δεν χάνεις,
αν μπορέσεις να χωνέψεις πως μια μέρα θα πεθάνεις,
αν ποτέ δεν σε μεθύσει του θριάμβου το κρασί,
αν στα ψέματα των άλλων δεν λες ψέματα κι εσύ,
αν μπορείς να μη θυμώνεις, αλλά μήτε και να κλαις
όταν άδικα σου λένε πως εσύ μονάχα φταις.
Αν μπορείς με ηρεμία δίχως νεύρα ή δυσφορία
και τα ίδια σου τα λόγια να τ’ ακούς παραλλαγμένα,
αν μπορείς κάθε λεπτό σου να ’ναι μια δημιουργία
και ποτέ σου να μην μένεις με τα χέρια σταυρωμένα.
Αν οι φίλοι σου κι οι εχθροί σου δεν μπορούν να σε πληγώσουν
αν οι σχέσεις με μεγάλους τα μυαλά δεν σου σηκώνουν
αν τους πάντες λογαριάζεις μα… κανένα χωριστά,
αν μπορέσεις να φυλάξεις και τα ξένα μυστικά…
Έ! Παιδί μου τότε…
Θα μπορέσεις ν’ απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου…
Θα ’σαι άνθρωπος σπουδαίος κι όλη η γη θα ’ναι δική σου!

(Ρ। Κίπλινγκ, Άγγλος ποιητής & πεζογράφος 1865-1936, Βρ. Νόμπελ 1907)